Walls so white

Where your sorrows have a name

And day is dark as night

There's no remorse and no redemption

Close the door

For a last encore

Screaming out for my attention

Chanting my name

Welcome all to curtain call

At the opera

Raging voices in my mind

Rise above the orchestra

Like a crescendo of gratitude

This is my song

Like the dead

I am on the other side

They're howling in my head

There's no remorse and no redemption

Hush my dear

Let the music fill the night

And soon it's all we hear

Screaming out for my attention

Chanting my name

Chanting my name

Welcome all to curtain call

At the opera

Raging voices in my mind

Rise above the orchestra

Like a crescendo of gratitude

Don't wake me

Until it's over

I, I may be dreaming

And awake

Chanting my name

Chanting my name

Welcome all to curtain call

At the opera

Raging voices in my mind

Rise above the orchestra

Welcome all to curtain call

At the opera

Raging voices in my mind

Rise above the orchestra

اپرای جان :

دیوارهای سفید

جایی که غم و رنجهایت نامی دارند

و روز همچون شب تاریک است

در آنجا هیچ پشیملنی و بازخریدی نیست

در را ببند

آیا میشنوی که جمعیت منتظر تو هستند؟

برای نواختنی ادامه دار

و برای فریاد زدن خارج از ادب و نزاکتم

نام مرا با نوایی خوش میخوانند

(کارس)

همگی به نوای دیوار خوش آمدید

در این اپرا

صداهای مواج درون ذهنم

از صدای ارکستر نیز فراتر میرود

مانند اوج گرفتن حق شناسی

این آهنگ من است

مانند این مرگ

من در آن طرف دیگر هستم

آنها در حال زجه زدن درون ذهن من هستند

در آنجا هیچ پشیملنی و بازخریدی نیست

عزیزم ساکت باش

بگذار تا موسیقی شب را فراگیرد

و به زودی آن همه چیزی خواهد بود که ما میشنویم:

فریاد زدن خارج از ادب من

نام مرا با نوایی خوش میخوانند

(کارس)

همگی به نوای دیوار خوش آمدید

در این اپرا

صداهای مواج درون ذهنم

از صدای ارکستر نیز فراتر میرود

مانند اوج گرفتن حق شناسی

مرا بیدار مکن

مگر هنگامی که این پایان یافته است

من... من احتمالا خواب میبینم

و بیدارم...

( تک نوازی گیتار )

نام مرا با نوایی خوش میخوانند

نام مرا با نوایی خوش میخوانند

همگی به نوای دیوار خوش آمدید

در این اپرا

صداهای مواج درون ذهنم

از صدای ارکستر نیز فراتر میرود

همگی به نوای دیوار خوش آمدید

در این اپرا

صداهای مواج درون ذهنم

از صدای ارکستر نیز فراتر میرود

بر پدر بعد از (( اما )) لعنت.

                                    " علی شریعتی "     

هیچ مصلحتی به اندازه ی خود حقیقت مصلحت نیست...

                                        " علی شریعتی "

به جای تحقیق در این کلام و معارف و اندیشه ها به خود ایمان مردم پرداختن به شناخت عموم مردم پرداختن و آن رسالت بزرگ که بر دوش عالم - که جانشین امام است - با اون رسالت در برابر مردم تعهد کردن... نه فقط رساله...

                                           " علی شریعتی "