سلام بر دوستان و دوستانتان و دوستان دوستانتان...!

1.امروز میخوایم یه خورده خشمزه بازی در بیاریم و بگیم که ما متال فن ها هم میتونیم چیزهای جدی رو به مسخره بگیریم...

بحث در باره ی جایزه ی "گرمی" هست....

آفرین به این همه موجودات اسگل نشانی که اومدن جایزه میدن به گروه های موسیقی...

همونطور که شاید خیلیهاتون میدونین هر سال  8 فوریه ساعت 20 به وقت لس آنجلس مراسم برگزار میشه...

حالا به کیا جایزه دادن تو سبک متال! این مهمه!

اول نامزدارو ببینین :: دیستربد ، ماتلی کرو ، راب زامبی ، متالیکا ، جوداس پریست ، لیلا فروهر، علی دائی ، غلام گوش بر ، و بقیه بچه ها...!!!!!!!!

یکی نی بگه آخه بی هنرا شمارو چه به جایزه دادن؟ واقعا کدوم ارزش جایزه ی گرمی رو داره؟

متالیکا؟ جوداس؟ یا مثلا راب زامبی؟ مسخره نیست؟ آیا جز اینه که متالیکا و راب زامبی و جوداس دوره شون تموم شده؟ فسیل شدند... نفت شدند...؟ به نظر من که اگه گلدون میذاشتن جای اون کارشناسا بهتر بود...

واقعا یعنی اینها شعور موسیقاییشون در حد همین چنتا پیرمرد خستس؟؟

متالیکا...! جوداس پریست...! راب زامبی...!

البته حتما شناس ترین گروه متال متالیکاست. اما دلیل نمیشه واسه درخششون تو دهه ی 90 بهشون بگیم تو قرن 21 هم خوبین! واقعا گند زدند.

اها یادم رفت! جایزه رو دادن به متالیکا!!!! البته جایزه ی بهترین پرفورمنس بخش متال رو گرفت...

در بخش راک یهخورده بهتر بود شرایت... بهترین آلترناتیو سال رو ریدیوهد واسه البوم In The Rainbow گرفت...

در بخش آهنگهای بی صدا (بیکلام)  خوب بود همه چیز البته ، نامزدا عبارتن از : David Gilmour , Rush , Nine Inches Nails , Zapa که جایزه به زاپا رسید.

آیا جز اینه که گرمی باعث میشه اکثر گروه ها  صنعتی بشن؟

در زیر یه حرف از مینارد جیمز کینن(Maynard James Keenan) خواننده ی (( تول )) رو براتون مینیویسم... وقتی که ازشون برای اهدای جایزه ی گرمی به آهنگ SCHISM دعوت کردند و اونها حتی توی مراسم هم شرکت نکردند....!

((من فکر میکنم جایزه ی گرمی هیچ چیزی بیشتر از یه ماشین تزریق توی یه کارخونه نداره  که فقط به درد "صنعت موسیقی" میخوره در حالی که موسیقی "صنعت" نیست. اونا فقط کم سوادی رو به توده ی مردم تزریق میکنن.  "اونا از هنر و هنرمند به خاطر اثری که آفریده تقدیر نمیکنن، بلکه فقط به خاطر تجارت عظیمش جشن میگیرن" ))

به نظر من که درست میگه.

2. حالا میخوام آهنگ Forgotten Hopes از Anathema  رو براتون بررسی کنم. آهنگ ابتدا با ادامه ی آهنگ قبلی یعنی آهنگ ((PETILESS)) شروع میشه. ریتمی نسبتا آروم داره.

سازهای مورد استفاده توی این آهنگ عبارتند از : گیتار الکتریک ، درام ، گیتار آکوستیک ، گیتار بیس.

بد نیست اول گشتی توی داستان آناتما بزنیم... ((البته نمیخوام اعضای گروه رو معرفی کنم. همتون حتما شنیدین. حوصلشو هم ندارم!))

ابتدا این گروه اسمش فرشته ی پاگان بوده. پاگان دین مردمان نروژ قدیم بوده. اونها اعتقاد داشتند که بر همه جا تاریکی و ظلم باید حاکم بشه. البته من اطلاعاتم کمه... اینم بد نیست بدونین تا 200 – 300 سال پیش هنوز مسیحیت به نروژ نرسیده بوده!

بعد اسم گروه به آناتما – به معنی کسی که از طرف روحانیون مرتد شناخته شده – تغییر یافت. البته اساسا مثل اسمشون نیستند.

اما به نظر من اگر دین رو دولت انگلستان در نظر بگیریم این اسم جور در میاد. منظورم اینه که اونها اومدن به جای اینکه مستقیما بگن ما ضد دولت انگلستان هستیم از این اسم دو پهلو استفاده کردند.

سبک این گروه  اتمسفریک راکه. قبلا دووم/ دت متال بوده که با تغییر خواننده ی گروه دت که کلا تعطیل شد... دوم و اتمسفریک راک هم فرقشون ناچیزه. به طوری که فقط باید جویده شده باشند تا قابل تشخیص باشند از هم. به نظر من که مثل هوی متال و هارد راک اونقدر فرقی باهم ندارند...

آهنگ از آلبوم JUDGEMENT به معنی " داوری " انتخاب شده.

Forgotten Hopes

Hey you.. rotting in your alcoholic shell

Banging on the walls of your intoxicated mind

Do you ever wonder why you were left alone

As your heart grew colder and finally turned to stone

Did I punish you for dreaming?

Did I break your heart and leave you crying?

Do you ever dream of escaping?

Don't you ever dream of escaping...

Pathetic oblivion

Forgotten hopes buried in your soul's lonely grave

Pathetic oblivion

Remember how you were before you locked your heart away

Did I punish you for dreaming?

Did I break your heart and leave you crying?

Do you ever dream of escaping?

Don't you ever dream of escaping...

امیدهای فراموش شده:::...

هی تو... در حال پوسیدن در پوسته ی الکلی خود هستی

ضرباتی به دیواره ی ذهن مستت بزن

تا به حال از اینکه چرا تنها بودی متعجب شدی؟

چنانکه قلبت سرد تر شد و سر انجام تبدیل به سنگ شد

آیا برای آرزو داشتن مجازاتت کردم؟

آیا قلبت را شکستم و تورا گریان رها کردم؟

آیا تا به حال آرزوی فرار داشته ای؟

آیا هیچ وقت آرزوی فرار نداشته ای...؟

نسیانی دردناک...

امیدهای فراموش شده ، مدفون شدند در قبر تنهای درونت

نسیانی دردناک...

به خاطر بیاور که چگونه بودی قبل از آن که قلبت را قفل کنی

آیا برای آرزو داشتن مجازاتت کردم؟

آیا قلبت را شکستم و تورا گریان رها کردم؟

آیا تا به حال آرزوی فرار داشته ای؟

آیا اصلا آرزوی فرار نداشته ای....؟

پی نوشت:

  گر بدین سان زیست باید پست

من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم

بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست

گر بدین سان زیست باید پاک

من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود چون کوه

یادگاری جاودانه بر تراز  بی بقای خاک                            

                                                                                                             "احمد اشاملو"

درود.

امروز یه پست از آناتما داریم. که نسبتا طولانی هم هست. چرا که آهنگی که میخوام مورد بررسی قرار بدم به نظر خودم یک شاهکاره.

آهنگ  Angelica (که در آلبومه Eternity که در سال 1996 منتشر شد قرار دارد.) رو میخوایم مورد بررسی قرار بدیم.

این آهنگ از نظر موسیقی یک شاهکاره هنریه.

واقعا جزو قوی ترین آهنگ هایی هست که من گوش کردم تا حالا.

در شعر این آهنگ چندین نکته ی جالب و هنر مندانه وجود داره.

که من اونهایی که به نظرم میرسه رو واستون مینویسم.

در قسمت اول این آهنگ یک شاهکار واقعا بزرگ وجود داره.

در این لیریکس میگه ::

امشب کجایی

گل وحشی در آسمان روشن از نور ستارگان

هنوز هم عاشق پرواز هستی

شیفتگی ها گریه میکنند برای آزادی

در این قسمت شاعر معشوقه ی خودش رو به گلی وحشی در آسمانی که از نور ستارگان روشن است تشبیه میکنه

و به نظر من برایش دل تنگی میکند. اگه به جمله ی اول نگاه کنیم کاملا این رو متوجه میشویم.

و در خطوط بعد میبینیم که وی را عاشق پرواز میونه و بعد میگه که علاقه ها برای آزادی ضجه میزنند و گریه میکنند.

در قسمت دوم شعر داریم::

یک کلمه ی نا مناسب، معنی ها تغییر کرده اند

اما هنوز در آتشت میسوزم

پیوسته،

 تغییر شکل های هوسی

متعهد نشنده

، نورمبهم عشق، آن را نچشید

میبینیم که شاعر میگه هنوز در آتشت میسوزم،  پیوسته. این نشانه عشق بسیار زیاد شاعر به معشوقه اش هست و اندکی بعد میبینیم که شاعر از تغییراتی صحبت میکنه که مورد علاقه اش نیست و انها رو هوس می نامد. و در ادامه میگه که ولی نور مبهم عشق آن را نچشید. منظور از نور مبهم عشق به نظر من عشقیست که سالهایی دور وجود داشته. منظور شاعر از اینکه گفت آن را نچشیدند اینه که با اینکه این تغییرات بوجود امدند ولی هنوز عاشقت هستم.

و رد قسمت آخر شاعر میگه:

و من هنوز متعجبم اگر چه تو اصلا اینطور متعجب نیستی

و من هنوز متعجبم...

و منظور از این قسمت هم اینه که شاعر در تعجبه که چطور هنوز این عشق تغییری نکرده و همون طور مونده.

حالا میرسیم به قسمت موسیقیه این آهنگ که یکی از قوی ترین هاست.

در ابتدای این اهنگ صدا اهسته ای از گیتار شنیده میشه و پس از گذشت 40 ثانیه موسیقی تقریبا شروع میشه و در این قسمت اول گیتار نواخته میشه و سپس گیتار الکتریک ، و پس از چند ثانیه صدای درام رو میتونیم بشنویم که اول با صدایی آهسته شروع میشه و سپس با زیاد شدن این صدا آهنگ به طوره کامل شروع میشه.

صدای الکتریک واقعا دیوانه کننده زیباست. یک سولوی استثنایی نواخته میشه ولی هنوز صدای اکوستیک شنیده میشه.

و سر انجام پس از گذشت 1:40 از این آهنگ صدای وکال رو میشنویم. با صدایی پر از اندوه...

پس از خوانده شدن قسمت دوم لیریکس دوباره آهنگ آروم میشه.

بعد از خونده شدن قسمت سوم لیریکس به صورت نجوا گونه برای مدت کوتاهی آهنگ دوباره به حالت اصلیه خودش بر میگرده.

این آهنگ 5 دقیقه و 50 ثانیه هست.

امیدوارم که از این پست لذت برده باشین.