|
شب از ستاره ها تنها تر است...
|
۱.فکر نکنم بد باشه کمی در مورد انارشی حرف بزنیم...
چیزی که خیلی فرق داره با اون چیزی که خیلیا فکر میکنند...
کلمه ی انارشی از کلمه ی آرشه به معنی شروع کردن میاد و جزو چیزایی هست که حتا بعضی از همین وبلاگ نویسا اون رو شیطان پرستی میدونند!![]()
در واقع این معنی و مفهوم از اوایل قرن ۲۰ و از فرانسه شروع شد. فرانسویا این کلمه رو به این منظور که از قید و بند آداب سرمایه داری خارج بشن توی اجتماع آوردند....
اما متاسفانه توی امریکا بر خلاف سایر کشورهای اروپایی- که اول فلسفه ی انارشیسم بوجود اومد درشون - اول با دیوار نویسی و بعد با موسیقی بوجود اومد...
و باعث بوجود اومدن موجی ضد ارزش در اون کشور شد.
این موج با بوجود اومدن گروه های پانک راک که واقعا خودشون هم نمیدونستند چیکار میخوان بکنند در جامعه ی امریکا شکل گرفت.

اما در اون زمان کسانی هم بودن که واقعا از این انارشیسم به نحو احسن استفاده کنند... اما باز هم نه توی امریکا بلکه در لندن...!
گروه هایی مثل " پینک فلوید" و یا " س- ک - س پیستولز " با الهام گرفتن از فلسفه ی انارشیسم
کارهای بسیار عالی به جامعه ی هنر تقدیم کردند.
از جمله ی اونها آهنگ God Save The Queen از س - ک - س پیستولز و کارهایی مثل The Wall, High Hopes , Goodbye Blue Sky , و آلبوم The Final Cut از پینک فلوید رو میشه نام برد.
اما در کنار اینها گروه های ابلهانه ای مثل " کیس " همه ی کار رو خراب کردند...
اونها بجای اینکه از انارشیسم به عنوان ابزار مقابله با استبداد استفاده کنند اون رو به سوژه ی خنده ی مردم تبدیل کردند و فقط برای خود نمایی از اون استفاده کردند. و سبکهای مسخره ای مثل گلم راک (GLAM ROCK) رو به وجود آوردند که نه تنها قدمی در راه پیشرفت بر نداشت بل کارهای دیگر گروه های راک رو هم زیر سوال برد چرا که عامه ی مردم همه ی اینها رو به نام راک می شناسند.

کافیه یه چرخ کوچیک تو اینترنت بزنین و این گلم راک رو سرچ کنین...!
۲. این شکلی که در زیر مشاهده میکنین علامتیه که این روز ها بسیار دیده میشه....

این عکس رو مردم ما به نام " علامت رپ " میشناسند.
اما بد نیست بدونین که اصلا این حرف درست نیست...
چرا که این علامت صلح هست و بد نیست بدونین که مفهومشم نه برج ایفل هست نه برج آزادی!
بلکه پای کبوتریه که توی یه دایره قرار داره...
بگذار آن که میخواهد جهان را تکان دهد اول خودش حرکتی بکند.
(( سقراط ))
پی نوشت ۲ : قسمتی از این مطلب رو من با خوندن مجله ی ۴۰چراغ یاد گرفتم و از آقای نیما محمدی پاشاک هم که در جریان وبلاگ هستند تشکر میکنم! اگه مشکلی هست بازم بفرمائین.
درود بر همگان. راستش میخوام امروز به یه موضوعی برسم که چند وقتی هست که شدیدا ذهنم رو مشغول کرده.
مساله این هست که نسلی که موسیقیه راک رو رونق دادند ، و اون رو به ابنجا رسوندن دارن از بین میرن. نمونش همین ریچارد رایت ، نوازنده ی کیبورد برای گروه بزرگ پینک فلوید. یا نیل آسپینال(Neil Aspinall) تهیه کننده ، مدیر برنامه ، دستیار شخصی و مدیر برنامه کنسرتهای گروه بیاد ماندنی و بزرگ The Beatles و ....
و امثال اینها کسانی هستند که احتمالا دیگه حد اکثر بین 10 تا 20 سال دیگه میمیرند...
کسانی که از دوره ی آنالوگ با ساز هایی که با لامپ کار میکرده شروع به آهنگ سازی کردند و دوره ی ترانزیستور و IC و MIDI و VST و دیجیتالیسم را تجربه کردند و هر کدومشون نقش مهمی توی تاریخ موسیقی داشتند و دارند.
بحث اصلی من اینه که خوب به هر حال انسان ها میمیرند...
اینم تغییر ناپذیره. اما ما لااقل میتونیم که کارهایی که اونها کردن رو از بین نبریم... اینها نسلی هستند که الویت اولشون نه پول بوده نه شهرت... اینها به عشق موسیقی کار میکردند. اما کافیه ما همین الان دور و بر خودمون رو نگاه کنیم...
خیلی از گروه هایی وجود دارند که اصلا تنها هدفشون خود نمایی و پول هست...
یه چندتاشون مثل Slipknot یا Marilyn Manson و Linkin Park و و و و و.... از این دسته گروه ها زیادند...
خیلیاتون (به خصوص کسایی که وبلاگ نویس هستند) یادتونه اون پستی که یکی از بچه ها
(سامیار با وبلاگ phil-anselmo.blogfa.com) با عنوان " سیرک اسلیپنات " نوشته بود(اگه یادتون نیست من میتونم واستون بذارم چون دارمش)... خیلی هاتونم میدونید که بیراه هم نمیگفت.
یا مثلا کار هایی که مرلین منسون میکنه. با اون شکل و قیافه ای که برای خودش درست میکنه... البته من شنیدم چندتا از شعر هاش ماله " نیچه " هست. اما باز هم دلیل نمیشه که خواننده ی خوبی باشه و به موسیقی و حرفی که میخواد بزنه اهمیت بده تا پول و شهرت !
و اما لینکین پارک! که من در عجبم چطوری کسایی که لینکین پارک گوش میدن میگن ما متال بازیم!
با اون آهنگهایی که فقط با استفاده از جذب جوونا یی که از رپ زده شدند و میخوان ترقی کنن پیشرفت کرده. ( اونا میان میگن که خوب چی گوش کنیم؟ ا؟! لینکین پارک! هم رپ داره هم متال ! بنابر این هم رپ رو دارن هم تنوعی که به وسیله ی ساز های الکتریک به اون داده شده... استدلال من اینه... اگه کسی هست که این استدلال رو اشتباه میبینه بگه!)
به هر حال...
این ره که خیلی از این گروه های متال دارن میرن فقط به سمت ترکستان صنعتی شدن هست و بس!
البته خب گروه هایی هم هستند که واقعا دارن راه رو ادامه میدن... میشه نمونش رو Tool فرض کرد( صدها البته که گروه های بسیاری هستند اما اینجا نمیشه همه رو نام برد...)...
***
در آخر میخوام یه آهنگ از یه گروه به اسم (عقیده و کیش) Creed بذارم که شنیدم که سبکشون پراگرسیوراک هست. گروهی که آهنگ فیلم مصائب مسیح رو به اونها دادند...
به اسم اتحاد و یگانگی ... ((ONE)) از البوم My Own Prison:
توضیح خاصی برای موسیقیش وجود نداره که من از پسش بر بیام...
در ابتدا گام های پایین استفاده میشه و در اواسط آهنگ گامهای بالا و دوباره گام های پایین!!!
…..::::::::ONE::::::::…….
Affirmative may be justified
Take from one give to another
The goal is to be unified
Take my hand be my brother
The payment silenced the masses
Sanctified by oppression
Unity took a backseat
Sliding further in regression
One The only way is one
I feel angry I feel helpless
Want to change the world
I feel violent I feel alone
Don't try and change my mind
Society blind by color
Why hold down one to raise another
Discrimination now on both sides
Seeds of hate blossom further
The world is heading for mutiny
When all we want is unity
We may rise and fall, but in the end
We meet our fate together
One The only way is one
I feel angry I feel helpless
Want to change the world
I feel violent I feel alone
Don't try and change my mind
...:::: یگانگی :::....
تصدیق آمیز میتواند حق دادن باشد
از کسی بگیر و به دیگری بده
هدف نهایی متحد بودن است
دستم را بگیر و برادرم باش
پول دهان گروه های مردم را بسته
تقدیس شده به وسیله ی ستم
یگانگی بی اهمیت شده است
دورمیشود در برگشن
یگانگی ، یگانگی و اتحاد تنها راه است
احساس خشم و درماندگی میکنم
میخواهم دنیا را عوض کنم
احساس سختی و تنهایی میکنم
تلاش نکن که نظرم را عوض کنی
جامعه و مردم با رنگ کور شده اند
چرا کسی رو پایین ببری تا کس دیگری بالا بیاید
تفاوت و فرقگذاردن برای هر دو طرف
تخم کینه دوباره جوانه میزند
دنیا با نام یاغی گری عنوان گذاری شده است
هنگامی که هر چیزی که میخواهیم یگانگی است
ممکن است سقوط و صعود داشته باشیم
ولی در آخر سرنوشتمان را باهم میبینیم
[Chorus]
***
و برای حسن ختام هم این جمله رو داشته باشین :
جهان جای خطرناکیست برای زندگی کردن ، نه به خاطر کسانی که تبه کار هستند. بلکه به خاطر کسانی که هیچ کاری در برابر آن انجام نمیدهند.
آلبرت انیشتین